შესავალი

უწყების ხელმძღვანელის ბრძანებით შემოსავლების სამსახური 2022 წლის 29 დეკემბრის N33543 დამტკიცდა თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს დაბეგვრის მეთოდური ინსტრუქცია.

მეთოდური მითითება განმარტავს თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს საქმიანობის წესებს, მათ შორის ნებადართულ და აკრძალულ საქმიანობას, საგადასახადო შეღავათების გამოყენების წესებს, ასევე განსაზღვრავს საგადასახადო ვალდებულებებსა და უფლებებს ამ სტატუსში.

მაგალითი 1

თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში არარეზიდენტი საწარმო ახორციელებს თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოსთვის დაშვებულ საქმიანობას (პარფიუმერიული პროდუქციის წარმოება) ამ ზონაში რეგისტრირებული მუდმივი დაწესებულების მეშვეობით.

არარეზიდენტი საწარმოს მუდმივმა დაწესებულებამ თავისი საქმიანობიდან მიღებული მოგება ნაღდი ანგარიშსწორებით გადასცა არარეზიდენტ საწარმოს.

შეფასება:

მოგების გადასახადში საგადასახადო შეღავათის გაგრძელების მიზნით, აუცილებელია, რომ თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო ახორციელებს ნებადართულ საქმიანობას თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში და ნებადართული საქმიანობიდან მიღებული მოგების განაწილებას თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში. დადგენილი საგადასახადო შეღავათი არ შეიძლება გავრცელდეს თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს საქმიანობაზე თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის გარეთ.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების გათვალისწინებით და იმ ფაქტის გათვალისწინებით, რომ არარეზიდენტი საწარმო თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში მუდმივი დაწესებულების მეშვეობით ახორციელებს თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოსათვის დაშვებულ საქმიანობას, მოგების გადასახადში დადგენილი სარგებელი არა-ს. რეზიდენტი საწარმო, რომელიც მიეკუთვნება მის მუდმივ დაწესებულებას, გამოყენებული იქნება საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად მუდმივ დაწესებულებაზე მიკუთვნებული მოგების გამოქვითვაზე.

მაგალითი 2

თავისუფალი ინდუსტრიის ზონის საწარმო არარეზიდენტ საწარმოს სარეკლამო მომსახურებას უწევდა და აღნიშნული ოპერაციიდან მიღებული მოგება დივიდენდის სახით ანაწილებდა აქციონერებს.

შეფასება:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მიხედვით, თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს მიერ თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში ნებადართული საქმიანობიდან მიღებული მოგება თავისუფლდება მოგების გადასახადისგან. საგადასახადო შეღავათი შეიძლება გამოყენებულ იქნას მხოლოდ იმ შემთხვევაში და იმ მომსახურებისთვის, რომელიც განისაზღვრება საქართველოს მთავრობის დადგენილებით.

იმის გათვალისწინებით, რომ საქართველოს მთავრობას არ აქვს განსაზღვრული თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს მიერ არარეზიდენტებისთვის გასაწევი მომსახურების სახეობების ჩამონათვალი და, შესაბამისად, თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში დაშვებული საქმიანობის ჩამონათვალი, შესაბამისად, დადგენილი გადასახადი. შეღავათი არ შეიძლება გამოყენებულ იქნას სარეკლამო აქტივობებზე

მაგალითი 3

თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო ყიდულობს საქონელს საქართველოს ფარგლებს გარეთ, აწყობს შეძენილ საქონელს თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის ტერიტორიაზე და შემდეგ ყიდის აღნიშნულ საქონელს საქართველოს შიგნით და მის ფარგლებს გარეთ.

შეფასება:

იმის გათვალისწინებით, რომ თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა არის საქართველოს საბაჟო კოდექსით გათვალისწინებული თავისუფალი ზონის სახეობა და საქართველოს საბაჟო კანონმდებლობის მიხედვით, შესაძლებელია თავისუფალი ზონის მიჩნევა დაშვებულად, მაგალითად, იმპორტი, შენახვა. და იგივე საქონლის ექსპორტი თავისუფალი ინდუსტრიული ზონიდან, მათ შორის, ნებისმიერი სახის გადამუშავების ან წარმოების პროცესის გარეშე, შესაბამისად, დაწესებული საგადასახადო შეღავათები გავრცელდება თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს საქმიანობაზე.

მაგალითი 4

თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო ყიდულობს საქონელს საქართველოს ფარგლებს გარეთ და შემდეგ ყიდის საქართველოს ფარგლებს გარეთ, რათა საქონელი არ მოხვდეს თავისუფალი ზონის პროცედურაში.

შეფასება

ამ შემთხვევაში, იმის გათვალისწინებით, რომ თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო არ შემოაქვს საქონელს თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში, არ შემოაქვს საქონელი თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში და არ გაჰყავს იგივე საქონელი ზონიდან, მის მიერ განხორციელებული საქმიანობა არ შეიძლება ჩაითვალოს დასაშვებად. თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში საქმიანობას, ხოლო საგადასახადო შეღავათები არ შეიძლება გავრცელდეს ასეთ საქმიანობაზე.

მაგალითი 5

თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმომ საქონელი შეიძინა საქართველოს კანონმდებლობით რეგისტრირებული იურიდიული პირისგან, რომელიც არ წარმოადგენს თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს.

შეფასება

თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს მიერ საქართველოს კანონმდებლობით რეგისტრირებული სუბიექტის მიერ მისთვის მიწოდებულ საქონელზე 4% გადასახადის მიზნებისათვის საბაზრო ფასის გამოყენება საგადასახადო კოდექსით დადგენილ ვალდებულებას წარმოადგენს და არა უფლებას. გადასახადი უნდა განისაზღვროს საქონლის საბაზრო ფასიდან.
ამასთან, თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო ვალდებულია საგადასახადო ორგანოს წარუდგინოს საგადასახადო გაანგარიშება განხორციელებული დასაბეგრი ოპერაციებისთვის არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა.

თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოდან მიღებული შემოსავლების დაბეგვრა წყაროზე

1. რიგ შემთხვევებში თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოდან მიღებული შემოსავალი დაბეგვრას ექვემდებარება შემოსავლის მიმღები პირის მიერ, რიგ შემთხვევებში კი ასეთ შემოსავალს არ იბეგრება შემოსავლის მიმღები. Კერძოდ:

ა) თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოდან თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში მიღებული დივიდენდი არ იბეგრება გადახდის წყაროსთან და არ ჩაითვლება ამ დივიდენდის მიმღების კოლექტიურ შემოსავალში;

მაგალითი 6

პირობები იგივეა, რაც მაგალითში 3 და მაგალით 4-ში.

შეფასება

იმის გათვალისწინებით, რომ თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს მიერ განხორციელებული საქმიანობა არ შეიძლება ჩაითვალოს თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში დაშვებულ საქმიანობად, ასეთი საქმიანობით მიღებული მოგებიდან გადახდილი დივიდენდი დაიბეგრება გადახდის წყაროსთან, დადგენილი ზოგადი წესით. კანონმდებლობა.

ბ) თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოდან მიღებული პროცენტი არ იბეგრება გადახდის წყაროსთან და არ ჩაითვლება ამ პროცენტის მიმღები პირის კოლექტიურ შემოსავალში.

2. თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს რეზიდენტ თანამშრომელს ხელფასის გადახდისას არ არის საჭირო გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება.

3. საქართველოს მთავრობის 2017 წლის 15 ივნისის N291 დადგენილებით, თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოში დაქირავებული საქართველოს ფიზიკური რეზიდენტისთვის საშემოსავლო გადასახადის წესი რეგულირდება. ხოლო თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს მიერ დაქირავებულ საქართველოს არარეზიდენტ ფიზიკურ პირზე ხელფასის დაბეგვრის წესი განისაზღვრება საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად.

4. დასაქმებული ვალდებულია გადაიხადოს საშემოსავლო გადასახადი თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში დასაქმების შედეგად მიღებული საქართველოს რეზიდენტის მიერ დასაქმების შედეგად მიღებულ შემოსავალზე (ხელფასზე) არაუგვიანეს მომდევნო თვის 15 დღისა. საანგარიშო თვე. ამასთან, იგი ვალდებულია საგადასახადო ორგანოს ყოველწლიურად წარუდგინოს საშემოსავლო გადასახადის წლიური დეკლარაცია საანგარიშო წლის მომდევნო წლის 1 აპრილამდე.

5. თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს შეუძლია დაქირავებული პირის თანხმობით დადგენილი წესით ნებაყოფლობით შეასრულოს გადასახადის გამოანგარიშების, დაკავებისა და ბიუჯეტში გადახდის ვალდებულებები. მან წინასწარ უნდა აცნობოს საგადასახადო ორგანოს საგადასახადო აგენტის ფუნქციების მინიჭების შესახებ. ამასთან, ამ ფუნქციის შესრულებაზე არ გამოიყენება კოდექსით განსაზღვრული პასუხისმგებლობის ზომები, მათ შორის საგადასახადო სანქციები.
ასეთ შემთხვევაში საგადასახადო ვალდებულების სუბიექტად ითვლება დასაქმებული, რომლის სახელითაც თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმომ შეასრულა საშემოსავლო გადასახადის გადახდის ვალდებულება.

მაგალითი 7

თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმომ ხელფასები გადაუხადა როგორც საქართველოს რეზიდენტ, ისე არარეზიდენტ ფიზიკურ პირებს, რომლებიც საწარმოში დაქირავებით მუშაობენ.

შეფასება

საგადასახადო კოდექსისა და საქართველოს მთავრობის 2017 წლის 15 ივნისის N291 დადგენილების შესაბამისად:

ა) თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო ვალდებულია შეასრულოს საგადასახადო აგენტის ფუნქცია საწარმოში დაქირავებით მომუშავე არარეზიდენტ ფიზიკურ პირებზე ხელფასთან დაკავშირებით – დააკავოს შესაბამისი გადასახადი გადახდის წყაროსთან და გადარიცხოს ქ. ბიუჯეტს და არა უგვიანეს საანგარიშო პერიოდის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა, წარუდგინოს საგადასახადო ორგანოს განცხადება განხორციელებული გადასახადების დაბეგვრის შესახებ.

ბ) თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოში დაქირავებული რეზიდენტი ფიზიკური პირი ვალდებულია შეასრულოს თავისი საგადასახადო ვალდებულება თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში დაქირავებული მუშაკების შედეგად მიღებულ შემოსავალთან (ხელფასთან) მიმართ – ყოველთვიურად გადაიხადოს საშემოსავლო გადასახადი. , არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15-ისა და მომდევნო წლის 1 აპრილამდე ორგანოს წარუდგინოს საშემოსავლო გადასახადის წლიური დეკლარაცია.

მაგალითი 8

არარეზიდენტი იურიდიული პირი თავისუფალ ინდუსტრიული ზონის საწარმოს მომსახურებას უწევდა. საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად, არარეზიდენტის მიერ მიღებული შემოსავალი კლასიფიცირდება როგორც საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავალი.

შეფასება

განსახილველ შემთხვევაში თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო ვალდებულია შეასრულოს საგადასახადო აგენტის ფუნქცია – დააკავოს შესაბამისი გადასახადი გადახდის წყაროსთან და გადარიცხოს ბიუჯეტში და არა უგვიანეს მომდევნო თვის 15 დღისა. საანგარიშო პერიოდის საგადასახადო ორგანოს წარუდგინოს დეკლარაცია შესრულებული გადასახადების დაბეგვრის შესახებ.

თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს ქონების დაბეგვრა

1. საგადასახადო კოდექსის მიხედვით, თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში არსებული ქონება თავისუფლდება ქონების გადასახადისგან შესაბამისი საგადასახადო ობიექტის მიხედვით.

2. საგადასახადო შეღავათი არ ვრცელდება პირის მიერ იჯარით, უზუფრუქტით, ქირავნობით ან სხვა მსგავსი ფორმით გადაცემულ მიწის ნაკვეთზე (ან მის ნაწილზე) ან/და შენობებსა და ნაგებობებზე (ან მათ ნაწილზე). საწარმოს/ორგანიზაციის მიერ იმავე ფორმით გადაცემული, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც უძრავი ქონება გადადის სახელმწიფოს მიერ დაარსებულ უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებაში და გადაცემული უძრავი ქონება გამოიყენება უმაღლეს საგანმანათლებლო საქმიანობაში ან/და უმაღლესთან დაკავშირებული მომსახურების გაწევისთვის. საგანმანათლებლო საქმიანობა.

3. საგადასახადო კოდექსის მიხედვით ქონება მოიცავს დასაბეგრი ქონებას და მიწას.

მაგალითი 9

ფოთის თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში რეგისტრირებულმა საწარმომ აღნიშნულ ტერიტორიაზე შერჩეულ 2000 მ2 მიწის ნაკვეთზე ააშენა და წარმოებაში ჩაუშვა ავტომექანიკური კომპონენტების საწარმო, რომელიც მოიცავს სახელოსნოს, საწყობს, ოფისს და სასადილოს.

შეფასება

თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო ისარგებლებს ქონების გადასახადის შეღავათით, საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად.

მაგალითი 10

ქუთაისის თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის ორგანიზატორმა ქუთაისის ტიზისთვის განკუთვნილ 230 000 კვადრატულ მეტრ ტერიტორიაზე შენობები და აღჭურვილობა ააშენა.

შეფასება

თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის ორგანიზატორი ქონების გადასახადის (დაბეგვრის ქონება და მიწა) შეღავათით ისარგებლებს საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად.

მაგალითი 11

ქუთაისის თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის ორგანიზატორმა შენობა და მასზე მიმაგრებული მიწა თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონის საწარმოს იჯარით გადასცა.

შეფასება

საგადასახადო კოდექსის თანახმად, ორგანიზატორი აღნიშნულ ქონებასა და მიწის ნაკვეთზე ქონების გადასახადის შეღავათით ვერ ისარგებლებს.

დასკვნა

შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2022 წლის 29 დეკემბრის N33543 ბრძანებით, თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს დაბეგვრის მეთოდურ ინსტრუქციას უამრავ აქამდე უცნობ თემაზე პასუხი გაეცა.

დამატებითი ინფორმაციისთვის ან/და შეკითხვებისთვის თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს დაბეგვრის შესახებ გთხოვთ დაგვიკავშირდით, ჩვენ ყოველთვის მზად ვართ დაგეხმაროთ.

1. შესავალი

ერთ-ერთი ყველაზე პრივილეგირებული და პოპულარული სტატუსი სხვა სტატუსებს შორის საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობა არის თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო (შემდგომში „თიზ საწარმო”ან”FIZ კომპანია”). ამ სტატუსის მქონე სუბიექტები გათავისუფლებულნი არიან თითქმის ნებისმიერი გადასახადისგან და სარგებლობენ ხელსაყრელი საბაჟო ჩარჩოებით. ამიტომ ამ სტატუსზე ცდუნება და მოთხოვნა ძალიან დიდია, მაგრამ უპირატესობებთან ერთად მას მკაცრი შეზღუდვები და პირობებიც აქვს შესასრულებელი. ამ პოსტის მთავარი მიზანია გაეცნოთ FIZ Enterprise-ის სტატუსს და ჩამოვწეროთ მასში არსებული უპირატესობები. პირველ რიგში განვსაზღვროთ თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო.

2. განმარტება

„თავისუფალი ინდუსტრიული ზონების შესახებ“ საქართველოს კანონის თანახმად, თიზის საწარმო შეიძლება იყოს თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის ფარგლებში რეგისტრირებული ნებისმიერი იურიდიული სტრუქტურისა და საკუთრების ნებისმიერი ფორმის საწარმო (შემდგომში „თიზის ზონა”) საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული საწარმოთა რეგისტრაციის ნორმების მიხედვით.

თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა არის „საქართველოს საგადასახადო კოდექსით“ გათვალისწინებული თავისუფალი ეკონომიკური ზონის ტიპი, სადაც მოქმედებს ბიზნესისთვის ხელსაყრელი რეგულაციები, ხელსაყრელი საგადასახადო და საბაჟო რეგულაციები. ეს არის სპეციალური ტერიტორია საქართველოში 10 ჰექტარზე მეტი, განსაზღვრული საზღვრებით და კანონით მინიჭებული სპეციალური სტატუსით. თავისუფალი ინდუსტრიული ზონები განკუთვნილია გარკვეული ვადით ეკონომიკური საქმიანობისთვის, ხოლო ზონაში შემავალი სუბიექტები იმართება კანონით განსაზღვრული სპეციალური ეკონომიკური და სამართლებრივი რეჟიმით.

საქართველოში ფუნქციონირებს ხუთი თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა შემდეგ ქალაქებში: ფოთი (საზღვაო პორტი), ქუთაისი (სიდიდით მესამე ქალაქი) და თბილისი (დედაქალაქი):

• ფოთის თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა
• ქუთაისის თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა
• თბილისის თავისუფალი ზონა
• ჰუალინგის თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა
• თბილისის ტექნოლოგიური პარკი

თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში საქმიანობას ახორციელებენ ამ ზონაში რეგისტრირებული საწარმოები. თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის გარეთ რეგისტრირებულ საწარმოებს (როგორც ქართული, ისე უცხოური) შეუძლიათ საქმიანობა განახორციელონ თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში ამ ზონაში რეგისტრირებული მუდმივი დაწესებულებების მეშვეობით, გარდა საქართველოს საწარმოებისა, რომლებიც ანაწილებენ ელექტროენერგიას, წყალს და ბუნებრივ აირს, ასევე ახორციელებენ საკომუნიკაციო და კანალიზაციის მომსახურებას. თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში შესაბამისი საქმიანობის განხორციელება.

თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო საქმიანობას ეწევა საქართველოს სხვა ტერიტორიაზე (თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის გარეთ), როგორც უცხოური საწარმოს მუდმივი დაწესებულება.

3. საფასური ინდუსტრიული ზონის საწარმოს უპირატესობები

თიზ საწარმოების ძირითადი პრივილეგიები, რომლებიც სარგებლობენ და რაც მას მიმზიდველს ხდის ინვესტორებისთვის, არის მნიშვნელოვანი საგადასახადო შეღავათები და ხელსაყრელი საბაჟო ჩარჩო, რომლებიც შემდეგია:

• კორპორატიული საშემოსავლო გადასახადები (CIT) (15%) გათავისუფლებულია დივიდენდის განაწილებაზე;
• დამატებული ღირებულების გადასახადი (დღგ) (18%) გათავისუფლებულია თიზ-ის ტერიტორიაზე საქონლის ექსპორტისა და რეალიზაციისგან;
• დივიდენდის გადასახადი (5%) გათავისუფლებულია გადახდილ დივიდენდებზე საშემოსავლო გადასახადის აგენტის როლზე;
• ხელფასის გადასახადი (20%)თავისუფლდება გადახდილ ხელფასზე საშემოსავლო გადასახადის აგენტის ფუნქციაზე;
• საპროცენტო გადასახადი (5%)გათავისუფლებულია საშემოსავლო გადასახადის აგენტის როლზე გადახდილ პროცენტებზე;
• ქონების გადასახადი (1%)გათავისუფლებულია თიზ ზონაში მყოფ საკუთრებაზე;
• უკუ დღგ (18%)გათავისუფლებულია;
• დღგ არ ვრცელდება უცხო ქვეყნებში წარმოებულ საქონელზე, რომელიც იმპორტირებულია თიზ-ში;
• იმპორტის გადასახადი არ ვრცელდება სხვა ქვეყანაში წარმოებულ საქონელზე, რომელიც იმპორტირებულია თიზ-ში;
• თიზ-ის სუბიექტებს შორის განხორციელებულ ტრანზაქციებზე დღგ არ ვრცელდება;
• თიზ-ში წარმოებული საქონლის საქართველოს ტერიტორიაზე ექსპორტი თავისუფალია საბაჟო გადასახადისგან;
• თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში გადახდა შესაძლებელია ნებისმიერ ვალუტაში.

საკითხავია, თუ თიზ საწარმო არ იხდის ყველა ამ გადასახადს, რა გადასახადებს იხდის? თითქმის არცერთ გადასახადს არ რჩება მხოლოდ ერთი ან ორი გამონაკლისი, ეს შეიძლება იყოს არარეზიდენტებისგან მიღებულ მომსახურებაზე საშემოსავლო გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული ოპერაციების სხვა კორპორატიული საშემოსავლო გადასახადი. მაგალითად, თუ თიზ საწარმო იყენებს საერთაშორისო გადაზიდვას ან სატრანსპორტო მომსახურებას საქართველოს არარეზიდენტი სუბიექტებისგან, მან უნდა გადაიხადოს საშემოსავლო გადასახადი 10% საქართველოში, ან თუ თიზ საწარმოს არ აქვს დოკუმენტირებული ხარჯები, მან უნდა გადაიხადოს 15% კორპორატიული საშემოსავლო გადასახადი. ხარჯების.

გთხოვთ გაითვალისწინოთ, რომ საქართველოში წარმოებული საქონლის მიყიდვა თიზ საწარმოსთვის ითვლება საექსპორტო ოპერაციად საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მიზნებისათვის და თავისუფალია დღგ-სგან. ეს ნიშნავს, რომ თუ ქართული სუბიექტები საექსპორტო რეჟიმში მოთავსებულ საქონელს FIZ Enterprise-ს სათანადო საბაჟო დეკლარაციით მიჰყიდიან, დღგ არ იქნება. წინააღმდეგ შემთხვევაში, თუ საქონლის გაყიდვა განხორციელდება უბრალოდ საბაჟო დეკლარაციის გარეშე, ეს არ განიხილება როგორც საექსპორტო ოპერაცია და დაიბეგრება ჩვეულებრივად.

თიზ საწარმო არ განიხილება, როგორც საგადასახადო აგენტი გადახდილ ხელფასთან, დივიდენდთან და პროცენტებთან მიმართებაში და არ უწევს საშემოსავლო გადასახადის დაკავება გადახდის წყაროსთან. ეს არ ნიშნავს, რომ ამ ტიპის შემოსავლის მიმღები ბენეფიციარები ასევე გათავისუფლებულნი არიან საშემოსავლო გადასახადისგან. მათ თავად უნდა განაცხადონ ეს გადასახადები და გადაიხადონ ბიუჯეტში.

ზემოაღნიშნული შეღავათებიდან გამომდინარე, ელექტროენერგიის, გაზის და ა.შ. კომუნალური გადასახადი 18%-ით იაფია, ვიდრე საქართველოს სხვა ტერიტორიაზე, რაც ასევე მნიშვნელოვანი და ძალიან მიმზიდველი ფაქტორია ბიზნესისთვის.

4. საფასური ინდუსტრიული ზონის საწარმოს შეზღუდვები

ჩვენ თავიდანვე ავღნიშნეთ, რომ თიზ საწარმოებს, ამდენი შეღავათებთან ერთად, აქვს მკაცრი შეზღუდვები და პირობებიც. ჯერ ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი საკითხით დავიწყოთ. თავიდანვე იყო და დღეს არის ჩანაწერი საქართველოს საგადასახადო კოდექსში (25-ე მუხლი), რომ –

• თიზის საწარმოს არ შეუძლია მომსახურება გაუწიოს საქართველოს კანონმდებლობით რეგისტრირებულ პირს (გარდა თიზის საწარმოს).
• საქართველოს მთავრობას უფლება აქვს განსაზღვროს თიზის საწარმოს მიერ არარეზიდენტისთვის (გარდა საქართველოში არარეზიდენტის მუდმივი დაწესებულებისა) მომსახურების სახეები, რომელიც ჩაითვლება ნებადართულ საქმიანობად თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა თიზ საწარმოს მიერ.

ამ ჩანაწერებიდან გამომდინარე, ბევრს ეგონა, რომ თიზ საწარმოები შეძლებდნენ არარეზიდენტებისთვის თიზ საწარმოს მომსახურებას და გათავისუფლდებოდნენ გადასახადებისგან. თუმცა, 2020 წელს საქართველოს შემოსავლების სამსახურმა გამოსცა სპეციალური სიტუაციური მითითება, სადაც თიზ საწარმოებს ეკრძალებათ რაიმე სერვისის გაწევა, რადგან საქართველოს მთავრობას ჯერ არ დაუდგენია მომსახურების სახეები, რომელთა გაწევაც შეიძლება თიზ კომპანიამ. ასე რომ, უნდა გვახსოვდეს, რომ როდესაც ვსაუბრობთ თავისუფალ ეკონომიკურ ზონებზე ან თიზ საწარმოზე, ვგულისხმობთ საქონლის წარმოებას და გადამუშავებას და არა რაიმე სახის სერვისის მიწოდებას.

თიზ კომპანიას ეკრძალება ნებისმიერი სახის მომსახურების გაწევა როგორც ადგილობრივ, ისე არარეზიდენტ სუბიექტებზე (თიზ ტერიტორიის ფარგლებში თიზ საწარმოს გარდა).

შემდეგი აქტივობები აკრძალულია თიზის ზონაში და, შესაბამისად, თიზ საწარმოებისთვის:

• სასტუმრო და საცხოვრებელი კორპუსები;
• იარაღისა და საბრძოლო მასალის, თავდაცვის ტექნოლოგიების იმპორტი, შენახვა, წარმოება ან/და რეალიზაცია;
• ბირთვული და რადიოაქტიური ნივთიერებების იმპორტი, შენახვა, წარმოება ან/და რეალიზაცია;
• ნარკოტიკული და ფსიქოტროპული ნივთიერებების იმპორტი, შენახვა, წარმოება ან/და რეალიზაცია;
• აქციზური საქონლის (თამბაქოს ნაწარმი, ალკოჰოლი და ა.შ. პირადი მოხმარების გარდა) იმპორტი, შენახვა, წარმოება ან/და რეალიზაცია.

თიზის საწარმოებს არ აქვთ უფლება შეიძინონ მომსახურება პირისგან (გარდა სხვა თიზ საწარმოსგან), გარდა:

• ავტოტექნიკური მომსახურება;
• სწრაფი კვების სერვისი;
• Საფოსტო სერვისი;
• სამედიცინო დახმარება;
• სარეკლამო მომსახურება;
• ლაბორატორიული მომსახურება;
• დიზაინი, დიზაინის მომსახურება;
• საექსპედიციო მომსახურება;
• სახანძრო მომსახურება;
• საგამოცდო მომსახურება;
• დასუფთავებისა და ნარჩენების მართვის მომსახურება;
• ძირითადი აღჭურვილობის შეკეთების მომსახურება
• თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის ორგანიზატორის ან/და ადმინისტრაციის მიერ მოწოდებული ქონების დაქირავებასთან ან/და იჯარით გაცემასთან დაკავშირებული უსაფრთხოების მომსახურება;
• ტრანსპორტი, კომუნიკაცია, კანალიზაცია, აუდიტი და/ან საკონსულტაციო მომსახურება, ლიცენზირებული ფინანსური ინსტიტუტის მიერ ფინანსური ტრანზაქციების შესრულება ან/და ფინანსური მომსახურების მიწოდება, აგრეთვე ძირითადი საშუალებების მონტაჟის, აწყობის ან/და მშენებლობასთან დაკავშირებული მომსახურება;
• ზემოაღნიშნული სერვისების გარდა, ნებისმიერი სახის მომსახურება, თუ ამ ტიპის სერვის(ებ)ის ჯამური ღირებულება (დღგ-ს გარეშე) არ აღემატება თიზ საწარმოს წლიური შემოსავლის ან ხარჯის (მისი არჩევანის) 2%-ს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მიხედვით (მუხლი 25):

• თუ თიზის საწარმო აწვდის საქონელს საქართველოს კანონმდებლობით რეგისტრირებულ პირს (გარდა თიზის საწარმოს), თიზის საწარმო გადაიხდის ამ საქონლის მიწოდებით მიღებული/მიღებული შემოსავლის 41 TP3 ტონას (თუ საქონლის მიწოდება ხდება უფასოდ. საფასური – ასეთი საქონლის საბაზრო ფასის 4%) არა უგვიანეს თვის მე-15 დღისა საქონლის მიწოდების თვის მომდევნო თვისა.
• თუ საქართველოს კანონმდებლობით რეგისტრირებული პირი (გარდა თიზის საწარმოსა) აწვდის თიზის საწარმოს საქონელს (გარდა ელექტროენერგიის, წყლისა და ბუნებრივი აირისა, რომელიც განკუთვნილია ადგილობრივი მოხმარებისთვის ან/და წარმოებისთვის), თიზის საწარმო გადაიხდის ბაზრის 41 TP3T. მიწოდებული საქონლის ფასი არაუგვიანეს თვის მე-15 დღისა იმ თვის მომდევნო თვისა, რომელშიც საქონლის მიწოდება მოხდა.
• თუ საქართველოს კანონმდებლობით რეგისტრირებული პირი (გარდა თიზის საწარმოსა) აწვდის საქონელს თიზის საწარმოს, მიწოდებული საქონლის საბაზრო ფასი გამოიყენება დაბეგვრის მიზნით.

თიზ საწარმოები იზოლირებულია სხვა ჩვეულებრივი საწარმოებისგან და შემოიფარგლება მათთან ოპერაციით, მაგრამ არა მთლიანად. თიზის საწარმოს შეიძლება ჰქონდეს ოფისი და მისი პერსონალის გარკვეულ ნაწილს შეუძლია ნორმალურად იმუშაოს თიზის ზონის გარეთ, მაგრამ თუ მას აქვს წარმოება, უნდა ჰქონდეს თავისუფალ ეკონომიკურ ზონაში.

5. საკომისიო ინდუსტრიული ზონის საწარმოს სტატუსის მიღება

თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო შეიძლება იყოს ნებისმიერი იურიდიული სტრუქტურისა და საკუთრების ნებისმიერი ფორმის საწარმო, რომელიც რეგისტრირებულია თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული საწარმოს რეგისტრაციის ნორმებით.

თიზ საწარმოს სტატუსს ანიჭებს საქართველოს საგადასახადო ორგანოები საწარმოს უფლებამოსილი წარმომადგენლის მოთხოვნის შედეგად. ამ სტატუსის მისაღებად უნდა იყოთ საქართველოს კანონმდებლობით დარეგისტრირებული და თავისუფალ ეკონომიკურ ზონაში რეგისტრირებული ქართული საწარმო. თიზის ზონაში დასარეგისტრირებლად უნდა დაუკავშირდეთ თავისუფალი ეკონომიკური ზონის ორგანიზატორს (ზემოხსენებული ხუთი ინდუსტრიული ზონა დღეს საქართველოშია) გადაიხადოთ წლიური გადასახადი (რაც არც თუ ისე ძვირი) და აიღოთ სპეციალური ლიცენზია.

ორგანიზატორი ან/და ადმინისტრატორი არ არის თავისუფალი სამრეწველო საწარმო და ის რეგისტრირებული უნდა იყოს საქართველოს სხვა ტერიტორიაზე (თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის გარეთ) საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრულ.

6. დასკვნა

საქართველოს აქვს თავისუფალი ვაჭრობის ხელშეკრულება ევროკავშირთან, რაც ნიშნავს, რომ ქართული საქონლის ექსპორტი ტარიფების გარეშე შეიძლება აზიურ პროდუქტებთან შედარებით. აქედან გამომდინარე, თიზ საწარმოს სტატუსი კარგი საშუალებაა საქონლის წარმოებისა და ექსპორტისთვის ევროკავშირის ბაზრისთვის.

ბევრ ქვეყანას, მათ შორის საქართველოს, აქვს თავისუფალი ეკონომიკური ზონები, რათა განავითაროს თავისი წარმოება და ეკონომიკა. მიუხედავად იმისა, რომ საქართველომ „თავისუფალი ინდუსტრიული ზონების შესახებ“ კანონი 2007 წლის დასაწყისში მიიღო, თავისუფალი ინდუსტრიული ზონები არ იყო ისეთი წარმატებული, როგორც მოსალოდნელი იყო. ამას რამდენიმე ფაქტორი და მიზეზი აქვს. ჯერ ერთი, საგადასახადო კანონმდებლობა უკვე ლიბერალურია და სამეწარმეო ლიცენზიებისა და ნებართვების მიღება საქართველოში ადვილია. ასევე, უკვე არის წარმატებული თავისუფალი ეკონომიკური ზონები რეგიონში, მათ შორის მეზობელ თურქეთთან, რომელთანაც რთულია კონკურენცია. უფრო მეტიც, თავისუფალი ინდუსტრიული ზონების შესახებ კანონის თანახმად, ინვესტორი იჯარით იღებს ობიექტს თიზ-ის ტერიტორიაზე და არ აქვს უფლება მიიღოს ობიექტზე საკუთრებაში (იმ პერიოდისთვის, რისთვისაც შეიქმნა საფასური ეკონომიკური ზონა), რაც ამცირებს მის ინტერესს. თიზ საწარმოს სტატუსში. ერთ-ერთი მიზეზი ასევე შეიძლება იყოს ის, რომ საქართველოს ხელისუფლება ამას სათანადო დონეზე არ უწყობს ხელს.

დამატებითი ინფორმაციისთვის ან სტატუსის მოპოვებაში დახმარების მისაღებად დაგვიკავშირდით.